Średniowieczne miasta
W 13 stuleciu wiekszość zachodnioeuropejskich miast zdołała się wykupić z zależności feudalnej. Rządziły nimi odtąd rady miejskie, w których zasiadali najbogatsi kupcy- przedstawiciele patrycjatu. Opłaty do kasy miasta wnosili przede wszystkim rzemieślnicy i drobni kupcy, tworząc pospólstwo. Mimo że finansowali oni budowę strzelistych kościołów, ratusza czy murów obronnych, nie mieli wpływu na obsadę rady miejskiej. Zaczęli się więc upominać o dostęp do rządów; w wielu wypadkach odsunęli dawną radę od władzy lub zyskali prawo wyboru jej członków. Trzecią grupę ludności stanowił plebs, czyli najubożsi, który nie miał żadnego udziału w sprawowaniu władzy. Rzemieślnicy wraz z rodzinami stanowili do 2/3 mieszkańców średniowiecznego miasta. Od 12 wieku mistrzowie poszczególnych specjalności, np. szewcy czy piekarze, łączyli się w cechy, tj. organizacje majace bronić rzemieślniczych interesów.